Inleiding – Wanneer mythologie te technisch wordt om symbolisch te zijn
Over de hele wereld — van de jungles van Zuid-Amerika tot de woestijnen van Egypte, van de steppes van Mongolië tot de eilanden van Polynesië — vinden we verhalen die opvallend veel op elkaar lijken. Mythes over hemelgoden die neerdaalden, wezens die kennis schonken, machines die door de lucht vlogen, en instructies die leken op technologie in plaats van magie.
Deze parallellen zijn zo talrijk en gedetailleerd dat steeds meer historici, taalkundigen en alternatieve onderzoekers zich afvragen of mythologie misschien niet simpelweg verzonnen is, maar een gecodeerde herinnering vormt aan iets dat werkelijk is gebeurd.
Het idee dat “de goden” in feite bezoekers van andere werelden waren — een oud contact met buitenaardse of interdimensionale wezens — wordt al decennia lang besproken en wordt steeds beter onderbouwd door archeologie, antropologie en vergelijkende mythologie.
1. De hemelse bezoekers in de Sumerische beschaving – De Anunnaki
Een van de oudste beschavingen ter wereld, Sumer, beschreef dat de Anunnaki uit de hemel neerdaalden in vliegende schepen. In het Gilgamesj-epos worden deze schepen beschreven als “godenwagens” die opstegen in pilaren van vuur en rook. Hun leiders werden afgebeeld met tassen, polshorloges en objecten die verrassend veel lijken op moderne apparatuur.
De Sumeriërs stelden dat deze bezoekers niet alleen kennis brachten over landbouw, sterrenkunde en schrift, maar ook betrokken waren bij de schepping van de mens. Of deze teksten letterlijk zijn of metaforisch, blijft een debat, maar de technologische termen springen eruit.
Het meest opvallende: Sumerische tabletten beschrijven het zonnestelsel in detail, inclusief planeten die pas millennia later wetenschappelijk werden bevestigd.
2. Egypte – Ra, Osiris en de goden die uit de hemel kwamen
In Egypte wordt de farao beschreven als een levende god, afstammend van hemelse wezens die “afdaalden in glanzende boten”. De hemelgoden, zoals Ra, reisden in de Barque of Millions of Years — een vaartuig dat zowel door de lucht als door de sterren kon reizen.
Archaische teksten spreken van:
- geluidloze beweging door de lucht
- stralen van licht
- “vuurdonders” bij landingen
- kennis die “van de hemel naar de aarde werd gebracht”
Egyptische hiërogliefen tonen objecten die lijken op vliegtuigen, helikopters en onderzeeërs, waaronder de beroemde Abydos-inscripties. Hoewel traditioneel verklaard als erosie of overlappende tekens, blijven de vormen opmerkelijk modern.
3. De Oud-Griekse goden – Titanen, lichtschepen en goddelijke technologie
De Grieken beschreven hun goden precies zoals wij ruimteschepen en interdimensionaliteit zouden beschrijven.
De Titanen waren kosmische wezens die met donder en licht reisden.
Helios, god van de zon, werd afgebeeld op een wagen die door de lucht scheerde in een “glanzende baan om de aarde”.
Hermes droeg sandalen waarmee hij kon vliegen — wat veel wegheeft van technologie, geen magie.
De Griekse mythologie zit vol verwijzingen naar:
- stralen die steden verwoestten
- wagens die geen paarden nodig hadden
- goden die op verschillende plaatsen tegelijk konden verschijnen
- hemelse bezoekers die “uit een andere wereld” kwamen
Het is fascinerend dat deze beschrijvingen losstaan van de culturele context, alsof de verhalen al bestonden vóór de Griekse cultuur zelf.
4. De Maya’s en Azteken – Quetzalcoatl, de gevederde god die uit de hemel kwam
In Midden-Amerika was Quetzalcoatl een mysterieuze figuur, een god die volgens legendes uit de lucht neerdaalde, kennis bracht en ooit beloofde terug te keren. Hij werd beschreven als een mensachtige, geen dier, en arriveerde in een “zilveren voertuig dat schreeuwde als de wind”.
Ook de Maya’s beschikten over astronomische kennis die hun tijd duizenden jaren vooruit was:
- exacte berekening van Venus’ cyclus
- correcte lengte van het zonnejaar
- begrip van precessie
Deze kennis lijkt niet logisch voor een landbouwcultuur zonder zichtbare technologische middelen. Veel van hun teksten spreken openlijk over “goden uit de sterren die terugkeren in vliegende huizen”.
5. China – Draken uit de hemel
In Chinese mythologie waren draken geen dieren, maar hemelse machines bestuurd door de “hemelingen”. Vroege Taoïstische teksten vermelden metalen draken die konden opstijgen, dalen en lichtflitsen voortbrachten.
Bovendien beschreef de Chinese keizerlijke hofastronomie objecten die zich onnatuurlijk door de lucht bewogen — precies wat wij nu UAP’s zouden noemen.
6. India – De Vimana’s als concrete voertuigen
India biedt misschien het duidelijkste bewijs van “goden als astronauten”. Sanskrit-teksten zoals de Mahabharata en Ramayana beschrijven Vimana’s:
- vliegende stadsforten
- voertuigen die opstijgen zonder geluid
- wapens gebaseerd op licht, hitte en straling
- luchtgevechten die exact lijken op moderne technologische oorlogvoering
Deze beschrijvingen overlappen verbazingwekkend veel met moderne UFO-waarnemingen.
7. Waarom lijken al deze mythologieën op elkaar?
De overeenkomsten zijn te groot om toeval te zijn:
- goden die uit de lucht komen
- kennis die van boven komt
- technologie die als magie wordt beschreven
- kosmische oorlogen
- voertuigen die licht gebruiken in plaats van paarden
- scheppingsverhalen waarin “goden” de mensheid vormen
Dit komt voor in:
- Australië (Dreamtime-wezens)
- Polynesië (Hemelse navigators)
- Afrika (Dogon en de Sirius-wezens)
- Noord-Amerika (Thunderbirds)
- Midden-Oosten (Elohim en Nephilim)
- Scandinavië (Asen die uit een andere wereld kwamen)
Wanneer zóveel culturen dezelfde structuur van verhaal delen, is er ofwel sprake van:
- één oerbron van beschaving,
- één wereldwijde gebeurtenis of contactmoment,
- of collectieve herinnering aan iets dat werkelijk plaatsvond.
Conclusie – Mythologie is mogelijk geen symboliek, maar herinnering
Wanneer we wereldmythologie bestuderen zonder de aanname dat alles verzonnen is, ontstaat een intrigerend beeld. Overal ter wereld beschreven voorouders:
- voertuigen uit de hemel
- goden die geen goden waren
- kennis die niet van de aarde leek
- technologie die eeuwen te vroeg kwam
De theorie van de oude astronauten is geen vervanging voor wetenschap — het is een uitnodiging om onze geschiedenis opnieuw te onderzoeken zonder dogma. Misschien zijn onze mythes geen sprookjes, maar verslaglegging van iets dat de mensheid ooit heeft meegemaakt en waarvan het geheugen is vervaagd.
Het lijkt erop dat we nog maar aan het begin staan van het begrijpen van onze ware oorsprong.
En misschien, als we open blijven kijken, komen de “goden” ooit terug.